Podsumowanie wydarzenia dotyczącego dwustronnego podręcznika historii “Europa – Nasza Historia” w Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie
18 marca 2026 roku na zaproszenie Jana Tombińskiego, chargé d’affaires Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie, odbyła się bardzo prestiżowa wieczorna konferencja poświęcona polsko-niemieckiej serii podręczników do historii, Spotkanie dotyczyło omówieniu możliwości konkretnych kroków na rzecz lepszej implementacji podręcznika w szkołach.
Po prezentacji „Europa. Nasza Historia / Europa – Unsere Geschichte” przez prof. dr. Igora Kąkolewskiego i dr. Marcina Wiatra, w obecności Henryki Mościckiej-Dendys, szefowej służby zagranicznej i dyrektor generalnej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP, odbyła się dyskusja panelowa. Daniel Freudenreich, Joanna Pick i Stephan Thelig, członkowie grupy roboczej nauczycielek i nauczycieli przy Komisji, rozmawiali z Alexandrem Kliymukiem i Lukasem Wieczorkiem z Instytutu Pileckiego o praktycznym zastosowaniu podręcznika w nauczaniu historii. Podczas dyskusji przedstawiono zarówno jednoznacznie pozytywne doświadczenia, jak i wyzwania, z którymi trzeba się zmierzyć w przypadku korzystania z opracowanych bilateralnie materiałów edukacyjnych stawiających szczególne wymagania wobec nauczycieli i uczniów.
Jednocześnie podkreślono, że podręcznik jest coraz częściej wykorzystywany w polsko-niemieckiej wymianie uczniów i młodzieży, ale jednocześnie dostarcza także istotnych impulsów wykraczających poza kontekst bilateralny, zwłaszcza w kontekście podobnych transnarodowych projektów w Europie Środkowo-Wschodniej. Ponadto – jak zaznaczyła w swoim przemówieniu minister Mościcka-Dendys – istnieje także międzynarodowe zainteresowanie „europejskim produktem do nauczania historii”, czego przykładem są ostatnie sygnały płynące z Kanady i Stanów Zjednoczonych.
Podczas spotkania i dyskusji przedstawicielka polskiego rządu podkreśliła zainteresowanie dalszym zaangażowaniem na rzecz upowszechnienia podręcznika w szkołach obu krajów oraz gotowość do podjęcia współpracy z Komisją w zakresie stosownych form wsparcia. To ważny i zachęcający sygnał w kierunku intensyfikacji dwustronnego dialogu naukowego.
